Jenerikten Ötenler
| 7 Mayıs 2010 |
sen bazen kendince, öylesine susarken
her konuşanın kazandığı bir çoğunluğun
-ne söylendiği o kadar da önem taşımazken -
senin susuşlarının bile üstüne çıkması
kimi çığrından çıkarmaz ki?
"madem çıkıyorsun konuş öyleyse" diyeceklere de iki satır not düşerim;
konuşmanın hassas terazisinde biçimlenmemiş tevazu sahipliği,
sessizliğin hiçten seçmeli vitrininde en azından seyre değer bir muamele görüyor.
aradaki farkı görebilenlere ise,
konuşanı izlemek ve susanı dinlemek düşüyor.
bişi dicem
hiç fena değil
